Rozwiązanie umowy o pracę z powodu popełnienia przez pracownika przestępstwa, a uniewinnienie wyrokiem sadu karnego

Zgodnie z art. 52 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem.

Takie brzmienie przepisu musi prowadzić do wniosku, że że pracodawca ma prawo rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę bez wypowiedzenia w przypadku stwierdzenia popełnienia przestępstwa prawomocnym wyrokiem sądu, a także wówczas, gdy mimo nie braku stwierdzenia popełnienia przestępstwa prawomocnym wyrokiem sądu, popełnienie przez pracownika przestępstwa nie może budzić wątpliwości.

Wątpliwości może budzić natomiast możliwość rozwiązania umowy o pracę z winy pracownika w przypadku, gdy w toczącym się postępowaniu karnym wydany został wyrok uniewinniający pracownika, zaś z punktu widzenia pracodawcy fakt popełnienia przestępstwa pozostaje oczywisty. Wynikają one z faktu, że w postępowaniu o roszczenia pracownicze – podobnie jak w procesie cywilnym ? wiążące znaczenie dla sądu pracy ma jedynie wyrok skazujący (art. 11 k.p.c. w związku z art. 72 ustawy o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych).

W orzecznictwie przyjmuje się jednak, że ze względu na unormowanie zawarte w art. 52 § 1 pkt 2 k.p. uniewinniający wyrok sądu karnego ma decydujące znaczenie. Podnosi się, że skoro w procesie karnym wydany zostanie wyrok uniewinniający pracownika, odpada zatem przesłanka „oczywistości” popełnienia przestępstwa, a w konsekwencji podstawa z art. 52 § 1 pkt 2 k.p. rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia (por. wyrok SN z dnia 4 lutego 1982 r., I PRN 1/82).

Tak więc w przypadku uniewinnienia pracownika wyrokiem sadu karnego, brak jest możliwości rozwiązania umowę przez pracodawcę z powodu oczywistości popełnienia przez tego pracownika przestępstwa.