Korzystanie przez pracownika z własnego sprzętu

Korzystanie przez pracownika z własnego sprzętu

Pandemia spowodowała upowszechnienie się pracy zdalnej. Większość pracowników została zapatrzona przez pracodawców w sprzęt niezbędny do jej wykonywania. Niektóry stanęli jednak przed koniecznością korzystania z własnego sprzętu. Czy pracodawca może wymagać używania przez pracownika własnego sprzętu i czy ma obowiązek to w jakiś sposób zrekompensować?

Czy pracodawca może wymagać używania przez pracownika prywatnego sprzętu?

Jak już zostało zasygnalizowane upowszednienie się pracy zdalnej doprowadziło do sytuacji, że niektórzy pracownicy muszą korzystać ze swojego własnego sprzętu. W praktyce najczęściej jest to prywatny komputer, skaner i drukarka. Czy używanie przez pracownika prywatnego sprzętu mieści się w definicji stosunku pracy?

Zgodnie z definicją stosunku pracy, jaka została wyrażona w art. 22 k.p., pracownik zobowiązuje się do świadczenia na rzecz pracodawcy pracy określonego rodzaju, w miejscu i czasie określonym przez pracodawcę oraz pod jego kierownictwem, natomiast pracodawca zobowiązany jest do wypłacania pracownikowi wynagrodzenia. Z kodeksowej definicji nie wynika zatem, żeby istotną cechą stosunku pracy było zapewnienie pracownikowi sprzętu lub innych narzędzi do jej wykonywania.

Sprawa została unormowana w ustawie covidowej, która wprowadziła możliwość stosowania pracy zdalnej. Zgodnie z tą ustawą narzędzia i materiały potrzebne do wykonywania pracy zdalnej oraz jej obsługę logistyczną obowiązany jest zapewnić pracodawca.

Ustawa dopuszcza jednocześnie możliwość, żeby pracodawca mógł umówić się z pracownikiem, że praca będzie świadczona przy użyciu narzędzi lub materiałów należących do pracownika. Tak więc, pracodawca nie ma możliwości narzucenia pracownikowi korzystania z jego własnego sprzętu, ale może tego dokonać zawierając z pracownikiem odrębną umowę.

Jak zrekompensować pracownikowi korzystanie z jego własnego sprzętu?

Odpowiedź na tak postanowione pytanie nie jest jednoznaczna, ponieważ sprawa ta nie została określona przepisami ustawy. W drodze analogii można tu stosować przepisy o telepracy. Stanowią one, że w razie używania przez pracownika jego własnego sprzętu przysługuje mu ekwiwalent pieniężny. Wysokość ekwiwalentu jest określana w porozumieniu jakie zawiera pracodawca ze związkami zawodowymi, regulaminie lub odrębnej umowie. Przy ustalaniu wysokości ekwiwalentu powinno brać się pod uwagę dwa czynniki: normy zużycia sprzętu i udokumentowane ceny rynkowe. Umowa może zawierać jeszcze dodatkowe postanowienia normujące zwrot dodatkowych kosztów jakie są ponoszone przez pracownika w związku z wykonywaniem pracy zdalnej, np. zwiększone wydatki za zużycie energii elektrycznej.

Więcej o warunkach pracy zdalnej możesz dowiedzieć się pod linkiem – Kancelaria Prawa Pracy Warszawa.

Previous Post