Podróż służbowa

Delegowanie pracowników a podróż służbowa

Mało jest w prawie pracy instytucji, które tak często są ze sobą mylnie utożsamiane. W dzisiejszym blogu chciałbym wyjaśnić czym różnią się od siebie pojęcia delegowania pracowników i podróży służbowej oraz jakie świadczenia będą przysługiwać pracownikowi w przypadku każdego z nich.

Delegowanie

Delegowanie nie zostało zdefiniowane w polskim prawie pracy. Jego definicję zawiera dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług można odnaleźć definicję pracownika delegowanego. Pracownikiem delegowanym jest osoba, która przez ograniczony czas wykonuje pracę na terytorium innego Państwa Członkowskiego, niż państwa w którym zwyczajowo pracuje. Jak wiele pojęć prawa europejskiego ma ono charakter dość ogólny. Trudno jest bowiem wywnioskować co należy rozumieć pod pojęciem państwa, w którym pracownik zwyczajowo pracuje. Najczęściej będzie to państwo, na terytorium którego zostało znajduje się miejsce pracy, które zostało wskazane w umowie o pracę. Sprawa komplikuje się jeśli w umowie jako miejsce pracy wskazano terytorium więcej niż jednego państwa. Może to mieć miejsce chociażby w przypadku kierowców.

Delegowanie jest więc czasową zmianą miejsca świadczenia pracy. Jest ono najczęściej dokonywane w postaci aneksu do umowy o pracę, który jest zawierany miedzy pracodawcą a pracownikiem.

Delegowanie do pracy w innym państwie UE zmienia dość istotnie sytuację pracownika. Zgodnie z dyrektywą do pracownika delegowanego mają częściowo zastosowanie przepisy państwa przyjmującego. Dotyczy to tych najbardziej interesujących pracownika zagadnień jak sposób określania wynagrodzenia oraz norm czasu pracy. Pracownicy delegowani do pracy w innym kraju UE powinni otrzymywać minimalne wynagrodzenie, które obowiązuje w danym państwie. W zależności od państwa przyjmującego może ono w dalszym ciągu różnić się znacząco od stawek obowiązujących w Polsce.

Podróż służbowa

Podróż służbowa jest podróżą, którą odbywa pracownik do innej miejscowości na polecenie pracodawcy. Powinna ona mieć z założenia charakter incydentalny, ściśle związany z wykonaniem określonego zadania. Jeśli pracownik odbywa podróże w sposób regularny może to oznaczać, że nie znajduje się w podróży służbowej, tylko że jego rzeczywiste miejsce zatrudnienia jest inne niż określono w umowie o pracę. Co do zasady pracownik będący w podróży służbowej nie wykonuje pracy. Dlatego czas podróży nie wlicza się do czasu pracy a pracownikowi nie przysługuje za to wynagrodzenie. Do czasu pracy wliczają się dopiero czynności jakie pracownik będzie wykonywał po przybyciu na miejsce. Inaczej będzie przedstawiać się sytuacja, jeśli pracownik w czasie podróży służbowej będzie wykonywał pracę. Pracownikowi za czas podróży służbowej przysługuje dieta na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia, zaś jeśli podróż będzie wymagała noclegu to także świadczenie na pokrycie kosztów zakwaterowania.

Sprawdź moją pełną ofertę jako adwokat od prawa pracy.

Previous Post